ΧΡΙΣΤΟΣ ‘γεννέθη! χαρά ‘ς σόν κόσμον!
χά καλή ώρα, χά καλή σ’ ημέρα!
χα καλόν παιδίν οψέ ‘γεννέθεν,
οψέ ‘γεννέθεν κι’ αύρι ‘νεστάθεν.
Τόν εγέννεσεν η Παναγία
τον ενέστεσεν αε - Παρθένος.
Τον επέρπαξαν οι χίλ’ Εβραίοι
ασά ‘κρόντικα κι’ ασήν καρδίαν.
Αίμαν έσταξεν πλεγήν ‘κ εφάνθεν,
ούμπ’ αν έσταξεν εμυροστάθεν.
Εμυρίστεν άτ’ ο κόσμος
ούλον για μυρίστ’ ατο και σύ, αφέντη.
Έξω ‘ς σήν αυλιάν δένδρον εστάθεν
δένδρον άκαυον και κυπαρέσσι·
δέρμιατ’ ο ήλον, δέρμιατ’ αέρα
ρούζνε τ’ άθιαθε, μυρίζ’ αυλέαν.
Εκατέβ’ αφκά ‘ς σό σταυροστράτ,
διαβαίν’ άλογα, διαβαίν’ μουλάρια
χρυσοκάλυβα, καλυβωμένα·
‘ς σό κιφάλ’ν άτουν χρυσόν τουλπάν’ εν’
και ‘ς σά μέσα τουν χρυσόν ζωστήραν·
χώρτσον κ’ έπαρεν ανεμοπόδκα
και χρυσσκαλυβωμένα.
Δέβα ‘ς σό ταρέζ κ’ έλα ‘ς σήν πόρταν
χά τσιρόπα, χά μηλόπα
χά ξερά κοκκυμελόπα.
Έρθαν τη Χριστού τα παλικαριά
Θέλ’νε ούβας, θέλ’νε λεφτοκάρυα.
